فرهنگ غنی ایرانی باید شناخت

 مقدمه

سخن گفتن پیرامون فرهنگ ایرانی بسیار سنگین و دشوار است . زیرا که پشتوانه این فرهنگ چندین هزار ساله , مملو از تجربیات و فراز و نشیبهای گوناگون است که اگر ما بتوانیم آن را گسترش و پرورش دهیم و با روزگار امروز مدرنش کنیم ملت ما  نه تنها یکی از خوشبخت ترین ملتهای جهان می شود بلکه میتواند دیگر کشورهای گیتی که حیاتشان به چندین صده هم نمی رسد را سیراب نماید

تقدس سرزمین کهن ایران به روایت اسناد تاریخی و سخن بزرگان

يك داستان كوتاه ولي بسيار زيبا. در ضمن نمي دانيم چنين داستاني حقيقتا" رخ داده يا زاييده تفكر يك فردبوده است.

خدا از نظر بت پرستان

خداي هر قوم باندازه عقل و خرد اوست . بت پرستان به ريشه اي معتقدند و به نام آن ريشه و اصل ، مجسمه مي تراشند و آنها را خدايان مي نامند . عقايد سومريان در مورد ريشه سه بت خود به نام آنو ( Anu ) خداي آسمانها و إئا ( Ea ) خداي درياهاي ژرف و بل ( Bel ) خداي زمين براين است : در آغاز آپسو Upsu و تيامات ( Tiamat ) به معناي آب شور و آب ولرم با هم مخلوط بودند و خدايانشان از تركيب اين دو عنصر به وجود آمدند . نسلهاي نخستين نيروي چنداني نداشتند ، ولي پس از آنها نژاد نيرومندي به وجود آمد كه قوي ترين آنها آنو و إئا بودند . سرانجام بين خدايان جنگ درگرفت و تيامات اراده كرد كه همه آنها را نابود سازد . از سوي

صفات مشترك مذاهب اوليه

1- در هر مكاني پا مي گذاريم ، مي بينيم كه  مردم آن ناحيه يك نوع عقيده  يا احترام مذهبي نسبت به مكاني  ويژه يا شخصي  معين  و  يا چيز  بخصوص با اعمال  و افعال  مشخصي دارا هستند و  مي توان  به  وضوح مشاهده كرد كه آن را مقدس  مي شمارند و  هميشه  نسبت به آن يك حالت احترام  آميخته به احتياط  دارند و براي آنها يك نيروي  مرموز فوق  طبيعي قايل ميباشند كه نيروي  زنده كننده  و يا نابود كننده  را داراست  و مي تواند  

آغاز و منشأ مذهب

مذهب كيفيتي است.  عمومي كه  در  تمام  مظاهر  زندگاني  بشر  متجلي  است . تاريخ  دنيا نشان مي دهد كه  هر قوم و ملتي داراي مذهبي  ويژه خودش بوده است و  پرستش و دعاء  طبيعي ترين  اصل زندگاني بشر به شمار  مي آمده است .

 همانطور كه خوردن و  آشاميدن  براي انسان  امر لازمي بوده ،پرستش و دعا را نيز براي خود فريضه اي مي دانسته و از اين رو  نوعي رضايت و  خوشوقتي باطني در خويش احساس مي نموده است .

 دین در زندگاني فردي و اجتماعي اشخاص جلوه و  ظهور نموده  و در عداد واجبات و ضروريات اوليه قرار گرفته است ،

اراک=عراق عجم*سلطان اباد

 
اصفهان=اسپانه*سپاهان

اندیمشک=صالح اباد

انزلی=بندرپهلوی

ارومیه=ارسباران

مرگ:


شاید تنها عاملی كه زرتشتیان تهران را واداشت تا از دخمه گذاری مردگان خود صرف نظر كرده و آن را به آیین كفن و دفن تبدیل كنند ترس از آزار و اذیتی بود كه به طور مستمر توسط افراد شرور در اطراف دخمه بی بی شهربانو صورت می‌گرفت.
امروز زرتشتیان برای دفن مردگان خود لحظه‌ای تردید نمی كنند .و اگرچه هنوز پارسیان هندوستان به این عادت قدیمی خود مشغول هستند زرتشتیان ایران آن را تغییرداده و زمین وسیعی را به این امر اختصاص داده‌اند.

خانم شكوفه وكیل فرج ناصری در پایان نامة كارشناسی ارشد خود با عنوان «عوامل فرهنگی مؤثر بر آئین كفن و دفن ادیان مختلف ساكن تهران » در صفحه 27 آورده است:« قطعة كوتاهی در متون یونانی موجود است كه افراتس برده ایرانی به صاحب خود می‌گوید : من را مسوزان ، ای فیلونیموس چرا كه آتش آلوده می‌شود .

جایگاه شیون و سوگواری در میان زرتشتیان




برای کسی که در آیین‌های پرسوز وگداز خاک‌سپاری درگذشتگان شرکت کرده باشد و شیون‌ها و برسرزدن‌های بازماندگان آنان را دیده باشد، بی‌گمان، بودن در آیین آرام بخش درگذشتگانِ زرتشتی، این پرسش را در پی خواهد داشت که، دلیل این آرامش و آن هیجان در چیست؟
بی گمان آیین سوگواری یکی از آیین‌هایی است که ریشه‌ی عمیق در باورهای دینی هر انسان دارد. ومرگ هر انسانی خلایی برای بازماندگان ایجاد خواهد کرد که تا مدت‌ها آن را احساس خواهند کرد. اما اگر به آیین‌های زرتشتیان باریك‌بین شویم، شاید بتوانیم دلیل این آرامش را بهتر ریشه‌یابی کنیم.

(هفت مرحله روحانی- پیروی و کمک خواستن از امشاسپندان)


در مزدیسنا زندگانی عبارت است از طی مدارج سعادت و کمال در این جهان واز پرتو آن به ساحت مینوی پروردگار پیوستن در جهان دیگر.

وهومن (بهمن )منش پاک ِاندیشه پاک نام یکی(اولین) از امشاسپندان می باشد.بهمن در اوستا وهومنه در پهلوی وهومن و در فارسی وهمن یا بهمن است.این واژه مرکب است از دو جزء وهو به معنی خوب و نیک ،و منه از ریشه من که در پهلوی منشن و منیتن ار آن آمده است و در فارسی منش شده است. این ریشه دراوستا و فرس هخامنشی به معنی اندیشیدن و شناختن و به یاد آوردن و دریا فتن است.